Saraybosna’da Bir Gün

  • 18 Eylül 2015 / 20.00
  • 3 Ekim 2015 / 17.00

Yönetmen: Jasmila Žbanić
Bosna-Hersek, Avusturya,
2015, 60’, renkli
Boşnakça; Türkçe altyazıyla

Saraybosna’da yüzyıl önce gerçekleşen suikastın nedenleri ve sonuçları Avrupa’da yankı bulmaya devam ediyor. Gavrilo Princip’in 28 Haziran 1914’te Avusturya Macaristan İmparatorluğu tahtının varisi Franz Ferdinand’a düzenlediği suikast I. Dünya Savaşı’na neden oldu ve 20. yüzyılın başlangıcını imledi. Saraybosna yüzüncü yılında bu suikastı hatırlarken, insanların yüzyıl önce şehirde olanlara dair farklı yorumları ve duyguları vardı. Film, Saraybosna’daki bu yıldönümüne dair çeşitli bakış açılarını, Saraybosna’da yaşayan vatandaşların (küçük kameralar ve cep telefonlarıyla) yaptıkları çekimleri Avusturya, Bosna-Hersek ve Birleşik Krallık’tan yönetmenlerin suikast üzerine çektiği uzun metrajlı filmlerle bir araya getiriyor, tezat oluşturarak anlatıyor. 

Şimdi Saraybosna! <br/>Bosna-Hersek Sineması

Halime’nin Yolu

Şimdi Saraybosna! <br/>Bosna-Hersek Sineması

Saraybosna’da Bir Gün

Şimdi Saraybosna! <br/>Bosna-Hersek Sineması

Flotel Europa

Şimdi Saraybosna! <br/>Bosna-Hersek Sineması

Belvedere

Şimdi Saraybosna! <br/>Bosna-Hersek Sineması

Özdüşünme

Gece Yarısı Hikâyeleri: Kırmızı Buton <br> Funda Özlem Şeran

Gece Yarısı Hikâyeleri: Kırmızı Buton
Funda Özlem Şeran

Çölde gece sakindi. Fareler bile ortalıkta yoktu. Karanlığın içinde birkaç LED yanıp sönüyor, dönüp duran bir fanın sesi sonsuz boşluğu dolduruyordu. Sessizliği bölen konuşma hiçbir yere varmıyor gibiydi.

Deniz Sefası

Deniz Sefası

Deniz hamamından plaja geçiş ise bir devrim niteliğindeydi. Rus ihtilalinde ülkelerinden kaçan Beyaz Ruslar, İstanbul’da pek çok dönüşüme neden olmuşlardı, bunlardan en önemlisi de halkın denizle buluşmasına vesile olan plaj alışkanlıklarıydı. 1920’lerden itibaren deniz hamamları evrilerek yerlerini yavaş yavaş kadın ve erkeğin beraber denize girebildiği plajlara bıraktı. Bu blog yazımızda İstanbul’un plajlarını ve onların özelliklerini ele alıyoruz.

Kapriçyolar

Kapriçyolar

1729 tarihli Akademi Sözlüğü’nde kapris şöyle tanımlanıyordu: “düşünceden (niyetten) yola çıkarak oluşturulmuş, genellikle olağan ve yaygın kurallara uymayan yargı. Caput ve Hecho sözcüklerinin bileşimi olduğu sanılmaktadır, kendi kafasından yapılmış (kendisi tarafından yaratılmış) anlamı taşır; ancak olasılıkla İtalyanca Capricio sözcüğünden alınmıştır.